Topics

‘One Year In Blue’: Een voorbeeld voor sportorganisaties (hoewel het verloop van het event een stuk beter kon)

on
Januari 18, 2018

Ploegvoorstellingen in het wielrennen zijn één van de weinige momenten in het jaar waarop de wielerfan niet langs de weg staat, maar waarop die wordt uitgenodigd op een vaste locatie gekozen door de ploeg. Dit concept vraagt dus om een andere aanpak van de teams. Als jarenlange wielerfan en sportmarketeer vroeg ik me dan ook af hoe één van de beste teams ter wereld haar aanhang probeerde warm te maken voor het nieuwe seizoen. ‘One Year in Blue’ was fantastisch, maar toch heb ik ook een tip voor de organisatie.

Langdurige contactmomenten tussen team, renners en fans zijn in het wielrennen eerder zeldzaam. Wielerteams hebben namelijk geen stadion zoals in het voetbal waarnaar fans elke twee weken afzakken om het team aan te moedigen. Renners flitsen in een seconde voorbij, iedereen van de ploeg herkennen is haast onbegonnen werk. De ploegvoorstelling is daarmee dan ook een uitgelezen moment om rechtstreeks een boeiend en onvergetelijk event te organiseren voor de achterban. Elk jaar opnieuw zoeken teams steeds naar creatieve acties om de fans nog meer aan het team te binden.

Op woensdag 11 januari was ik zelf één van die fans die de verplaatsing maakte naar de Kinepolis bioscoopzalen in Kortrijk om de ploegvoorstelling van Quick-Step Floors bij te wonen. Bij aankomst zorgden geparkeerde volgwagens, de ploegbus en enkele banners voor herkenbaarheid aan de oprit. Een goed begin van ‘One Year in Blue’, dat een ploegvoorstelling beloofde te zijn volgens een geheel nieuw concept. Het vorige wielerseizoen werd namelijk behind-the-scenes op het grote scherm gebracht. Dit alles werd voorafgegaan door een red carpet, net zoals filmsterren in Cannes of Hollywood.

Eerlijk en oprecht, de film was fantastisch. Patrick Lefevere en zijn team zorgden voor unieke shots vanuit de volgwagens en ploegbus, je kon de tactische besprekingen en selecties van dichtbij volgen, renners kregen een camera mee tot in de hotelkamer, je zag hoe Marcel Kittel zich in de Tour opwierp als een echte leider en je leek bij aan de onderhandelingstafel te zitten als het ging over het extra jaar van Tom Boonen. Na de film wou je maar één ding: dat de koers morgen begon. Chapeau dus, een voorbeeld voor alle sportorganisaties. Maar een trend? Nee, dat geloof ik niet. Daarvoor heerst vaak nog een te conservatieve gedachte in sommige sectoren van de sport.

Ondanks de verbluffende film verliep de organisatie van het event minder vlot. De wachttijden en het gebrek aan informatie verstoorden de avond al bijna voor het licht in de cinemazaal uitging. De periode tussen ontvangst (rond 18.00u) en filmvoorstelling (rond 20.00u) blonk uit in onduidelijkheid. Er was namelijk nergens een planning te vinden. Het was wachten op enige instructie van de organisatie, die er uiteindelijk niet kwam. Plaats een overzicht op je site, schakel een speaker in, plaats een aftelklok of geef een informatieboekje aan de ingang en speel wat muziek. Zo wordt ‘wachten op’ eerder ‘uitkijken naar’, wat je uiteindelijk als organisatie wil losweken bij je publiek. Het red carpet, rond 18.30u, deed het niet veel beter. Opnieuw geen aankondiging en enkel de eerste rij had een goed zicht. Niemand staat graag op vijf meter van zijn idool zonder dat hij hem kan zien.

Neem deze tip mee als je zelf een event zoals een ploegvoorstelling organiseert en de kans op een geslaagde editie zal stijgen. Maar ik onthoud uiteindelijk toch vooral de film zelf. En eerlijk, die zal ik niet snel vergeten.

TAGS
RELATED POSTS
JEFF VAN THIELEN
Tessenderlo, BEL

Hello my name is Jeff. Good to see you are visiting my blog on sports marketing! I will use this platform to share my views on sports sponsoring, events, social media, fan engagement, brand activations and strategy & structure. Don't hesitate to hit me up if you want to discuss opinions. You can reach out to me on my social media.

Twitter
Follow me